Ronald falke

Vrij Parkeren

Onafhankelijk, subjectief
en structureel dwars

Een Kruis

Ik loop rustig van de zon te genieten in de straten van het Duitse stadje Emmerich, het vml. Hanzestadje, dat momenteel in verregaande staat van ontbinding lijkt te zijn als je afgaat op de voortschrijdende teloorgang van het stadcentrum. Steeds meer winkelpanden staan leeg en de panden verloederen in hoog tempo. Het mooie aan Emmerich is de boulevard langs de Rijn, dat dan wel weer. Een wandeling langs de Rijn in Emmerich is zeker de moeite waard. Met dat gegeven in het achterhoofd liep ik met mijn lief door Emmerich naar de Rijn-boulevard en we passeerden een van de weinige souvernirwinkeltjes. De winkel was gesloten, maar aandacht op de etalage wordt al snel getrokken door de vele kleine souveniertjes, nutteloos en gespeend van enige kwaliteit en smaak. Plastic prullaria met felle kleuren of kleine metalen souverniers-dingetjes, waarin veel beweging te zien is en die vooral schitteren, als er zonlicht opvalt. Tussen de souveniers hangt één artikel die in het bijzonder mijn aandacht trekt: het is een hakenkruis, een swastika, gemaakt van plastic waarop spiegeltjes zijn geplakt. De randen zijn afgezet met goedkoop, vooral glimmend metaal. Ik dacht meteen: what the f*ck!!! Als je door de straten van Emmerich loopt kom je onderweg al panden tegen, waar bij de voorgevel Stolpersteine zijn te vinden: herinneringen aan joodse mensen, die er ooit gewoond hebben, maar die zijn gevlucht voor of ten prooi gevallen aan het wrede nazi-geweld. Sommigen overleefden gelukkig. Vele anderen helaas niet. Als je een aantal van deze Stolpersteine in de winkelstraten hebben opgemerkt, of zelfs gelezen, dan voelt het absoluut bizar dat je dan een paar honderd meter verderop een winkeltje tegenkomt waar je dan een swastika kunt kopen, nota bene als souvenier. Welkom in Duitsland. Misschien heeft de maker het kruis weliswaar knullig, maar met een bijzondere visie in elkaar gezet: dat als je in de spiegeltjes van de swastika kijkt, dat je dan iets bijzonders ervaart. Bijv. dat in ieder mens in potentie een sadist verborgen zit die onder invloed van bijzondere omstandigheden (situationisme heet dat dan) kan uitgroeien tot iemand die met overtuiging en zelfs met een goed gevoel overgaat tot martelen of zelfs moorden. Men denke aan het beruchte experiment in de Stanford-gevangenis, waar studenten in een onderzoek probeerden aan te tonen dat gevangenisbewakers instinctief sadistische en autoritaire persoonlijkheden (kunnen) worden. Het scheen een knullig opgezet onderzoek te zijn, maar het einde van het verhaal was dat sommige van de studenten die de cipier-rol speelden écht gingen martelen en hun best deden om dit te doen, zonder de aandacht van de onderzoekers te trekken. Ieder mens kan het. Meervoud van mens=beesten.Als ik echter een blik in de etalage werp, krijg ik niet de indruk dat hier artikelen te koop liggen, die als doel hebben om mensen bewust te maken van het een of het ander, behalve dan de toeristische restwaarde van een stadje als Emmerich en dat je met die restwaarde toch nog wat geld kunt verdienen.Blijft dus een winkelier over die het geen probleem vindt om het product van een verknipte (amateur-) kunstenaar op te hangen. Alles voor een paar Euro’s. Dat je daarmee alle slachtoffers van de shoah met terugwerkende kracht schoffeert boeit dan niet. Dat je schouderophalend mensen schoffeert die – anno nú – hun stinkende best doen om de gedachten aan de talloze shoah-slachtoffers in ere te houden, mensen die zich anno nú bedreigd voelen door oprukkend fascistisch gedachtengoed in de wereld, in Europa, in Nederland, in Duitsland (de Afd, die ca. 20% van de stemmen gaat krijgen bij de aankomende verkiezingen in Duitsland): boeien!!!Wij (inwoners van Westeuropese landen) leven al 75 jaar in vrede en natuurlijk wil iedereen dat zo houden. Neem ik aan. Hoewel ik toch mijn ernstige twijfels heb bij de kritiekloze aanhang van de rechts-populistische, neo-nazistische partijen. Sommigen van die partijen, deinzen bepaald niet terug om in opstand te komen tegen ‘de tsunami van islamisering’ die niet terugdeinzen voor een burgeroorlogje of erger. En die nadien, als de mens wederom schaamtevol moet terugkijken op een periode van barbaristische domheid, elkaar glazig aankijken en wederom moeten zeggen: “dat nooit meer”. – “Maar jullie waren toch lid van die populistische fascisten?”- “Ja. Maar dit was de bedoeling niet!”- “Ja, maar waarom denk je niet eerst een beetje na voordat je die swastika verkoopt, Afd stemt of Wilders in zijn blond-bruine reet neukt?”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *