Ronald falke

Vrij Parkeren

Onafhankelijk, subjectief
en structureel dwars

Mijn Kruis

Onlangs plaatste ik deze foto op dit perverse medium dat Facebook heet. Het gaat om een voorwerp dat lk aantrof in de etalage van een souvenirwinkel. Het lijkt op een hakenkruis, een swastika, en wij vonden het ding, nadat we tijdens een wandeling langs veel ‘stolpersteine’ hadden gelopen. Dat creeert een specifieke mindset, dat snapt u.We zagen opnieuw het ‘hakenkruis’., maar we ontmoetten ook de winkelier, de uitbater van de winkel, die – nu het coronavirus eindelijk het onderspit lijkt te gaan delven tegen en veelheid aan effectieve vaccins – nu élke potentiele klant aktief te wille; begroeten. Mijn ‘swastika’ hing nog steeds in de etalage. Ik sprak hem aan over dat ik vond dat je geen hakenkruis maakt en dat je dat ook in de etalage hangt. Tot mijn grote verwondering – én opluchtng – begon Meneer de Uitbater uit te leggen, dat hij ‘kunst’ maakt van afval, van gevonden voorwerpen. Hij legde uit dat het ding, dat ik voor een slecht vomgegeven swastika hield, geen hakenkruis was, maar gewoon een product dat voortkwam uit zijn creatieve geest tijdens een moment van kunstzinnig nadenken over wat te doen met de eindeloze hoeveelheid huishoudelijk afval en wat je daarzoal van kunt maken. “Ik had ook kunnen vertellen dat het ding dat jij een swastika noemt een Chinees teken voorstelt, dat betekent “ik hou van jou.” Het was zijn manier om onze planeet een béétje fraaier te maken. De Uitbater begon een tirade over hoe wij de Aarde achter laten voor onze kinderen/kleinkinderen en dat we ons kapot moeten schamen. Hij baalde er van dat zijn doos voor lege batterijen, die naast zijn winkeldeur stond, almaar leeg bleef. Hier stond een man met een missie! En ik maar zeuren dat een van zijn alleen maar goedbedoelde scheppingen in de verte lijkt op een swastika. Wat ben ik toch een politiek correcte ……

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *